We hebben onze vlucht geannulleerd en zijn donderdagavond 12 juni met de auto vertrokken naar Spanje. Je hebt de waterpokken en dan mag je niet vliegen. Gelukkig is de reis goed gegaan. Je had wel erg veel last van jeuk en vond het erg moeilijk om in slaap te komen. We zijn hier nu al twee nachten en bijna 3 dagen. Helaas laat het zonnetje zich nog niet zien, maar we hebben het erg naar onze zin. Je waterpokken gaan al iets minder jeuken en de blaasjes worden al korstjes. Je ligt nu lekker te slapen en vanmiddag gaan we met jullie naar de speeltuin.
Bij La Luna heerst al ruim een maand de waterpokken. Bij je grote broer Tom is het twee weken geleden begonnen en is het al bijna helemaal genezen. Vandaag zijn bij jou de eerste blaasjes verschenen.
Het is de bedoeling dat we over twee nachtjes met het vliegtuig naar Spanje gaan om lekker vakantie te vieren, maar papa en mama zijn er erg bang voor dat we het vliegtuig niet inkomen. Morgenochtend maar eerst even naar de huisarts en kijken wat hij er van vindt.
Hoe gaat dit aflopen......zal vrijdag de 13de echt een ongeluksdag worden?
Je maakt het je pa en mij wel erg zwaar hoor. 's Nachts vind je het maar al wat te gezellig Je bent 's nachts namelijk zo onrustig en vind het erg moeilijk om in slaap te blijven.
Overdag ben je echt een tevreden ventje en genieten we van je vrolijkheid. Je klets de hele dag, je speelt graag in de box en je vindt je grote broer erg interessant. Afgelopen zondag (8 december) heb je je voor het eerst omgedraaid in de box. Je was zo wild aan het graaien naar je papagaai, waardoor je jezelf helemaal omdraaide.
Vannacht heb je weer goed geslapen, je hebt maar 1 keertje om je speentje gevraagd en hebt lekker doorgeslapen. We hopen dat je vannacht het weer zo goed doet.........
Vrijdag 2 november moest mama weer aan het werk en ging jij voor het eerst een hele dag naar de dagopvang La Luna. Ondanks je alleen maar hazeslaapjes heb gedaan ging het erg goed. Toen ik je kwam ophalen was je ook erg moe door al die indrukken die je hebt opgedaan. Het is daar natuurlijk wel wat drukker dan thuis. Je grote broer Tom heeft wel goed voor je gezord. Als je huilde riep hij "Sam huilen" en als je in je wipstoeltje zat kwam hij naast je zitten om je handje vast te houden, lief hè!
